بعضی روزها آنقدر از آدم ها فراری میشوم که به محض فاصله گرفتن, تمام سعیم بر این میشود که حرکات فک و دهان و صورتم را به حالت عادی بر گردانم. از خودم متنفر میشوم ... بخاطر دوز بالای حرف های اضافه و لبخندهای تصنعی. کاش این صراحت کلام را همیشه داشتم ... برای گفتن نه ... نه ... نه. من دلم چند کلمه حرف می خواهد نه آن تجمعات زنانه پر حرف و پر دردسر ...
برچسب:
نویسنده: پارسا سامانی
تاريخ: دوشنبه
23 بهمن
1396 ساعت: 10:03